หมดแล้วหรือ ???? ความไว้ใจ

สิ่งดี ๆ ที่เรามีให้กัน มันไม่ได้ทำให้อะไร ๆ ดีขึ้นมาเลย เธอก็ยังเป็นคนงี่เง่า เอาแต่ใจเหมือนเดิม
เธอรักและเป็นห่วง อันนั้น ฉันเข้าใจ และรับรู้ได้ แต่สิ่งที่ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมเธอถึงไม่เคยไว้ใจฉันเลย
ทุกครั้ง ที่มีเรื่องราวอะไรซักอย่างเกิดขึ้น เธอมักจะมุ้งเน้นไปในทางที่ว่า ฉันจะต้องมีคนใหม่ ฉันจะต้องหาคนใหม่เสมอไป ทำไมล่ะ ฉันอาจจะดูอารมณ์ไม่ดี หรืองอแง ในตอนนี้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ได้รักเธอ หรือรักเธอน้อยลงไปเลย ฉันก็รักเธอ เหมือนที่เคยรัก เพียงแต่ บางช่วงอารมณ์ ฉันก็มีความทุกข์ของฉัน มันก็เท่านี้เอง

แค่บางที เธอมาเจอฉันที่อยู่ในสภาพไม่อยากคุยกับใคร เธอก็เข้าใจผิดซะใหญ่โต ฉันไม่ได้ต้องการจะเข้าใจเธอหรอกนะ ในตอนนี้ ฉันต้องการเข้าใจตัวของฉันเอง

ฉันมีความทุกข์เล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตฉัน และฉันก็รักเธอไม่เปลี่ยนแปลง แต่ต่อจากนี้ไป ฉันจะไม่อธิบายเรื่องราว และความคิดของฉัน ให้เธอฟังอีกแล้ว ไม่ว่าเธอจะเข้าใจอย่างไร ก็สุดแท้แต่เถอะนะ ฉันเหนื่อยที่จะอธิบายแล้ว

DOULOS เรือแห่งความหวัง

เมื่อวานนี้ (22 สค. ) ได้มีโอกาสไปเที่ยวสถานที่ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นแหล่งความรู้ ความน่าสนใจ และความยิ่งใหญ่ ในเวลาเดียวกัน เรือดูโลส!!! จริง ๆ แล้ว เขามาจอดเทียบท่าอยู่ที่บ้านเรา (ท่าเรือคลองเตย) ตั้งเกือบเดือนแน่ะ ยังโชคดีนะ ยังมีโอกาสไปชม ถึงจะเป็นวันรองสุดท้าย ที่ผู้ชมแน่นขนัดก็ตามที

กว่าจะเดินทางไปถึง ก็เป็นเวลาเกือบห้าโมงเย็นแล้ว แต่ความร้อนจากแดด ก็ยังไม่ร้อนแรงเท่าความร้อนจากผู้คนที่เข้ามาเยี่ยมชมเรือ

ผู้คนมากมาย เดินเข้า ๆ ออก ๆ เรือกันเป็นว่าเล่น ในตอนแรกที่มาถึง ตกใจในจำนวนผู้คนอยู่เหมือนกันนะ เค้ามาทำอะไรกันเยอะแยะเนี่ย เราคิดว่า คนจะไม่เยอะเท่าไหร่ซะอีกนะ ที่ไหนได้ เดินกันขวักไขว่เลย เยอะขนาดไหนน่ะเหรอ หึหึ... เยอะจนเราแทบจะเป็นลมเพราะความร้อนอบอ้าวที่เกิดจากการเบียดเสียดของผู้คนน่ะสิ

เดินไปก็ร้อนไป หนังสือภาษาอังกฤษเพียบเลย เริ่มต้นที่ 80 บาทได้ ที่นี่เค้าตั้งราคาเป็น unit น่ะ

100 Unit = 80 Baht. ราคาถูกนะ สำหรับหนังสือภาษาต่างชาติ บนเรือก็จะมีอาสาสมัครจากประเทศต่าง ๆ เดินกันขวักไขว่เชียว

โอย ร้อน !!! อยากจะเป็นลม แล้วก็เดิน ๆ ๆ ไปจนถึงมุมหนังสือเกี่ยวกับพวกทำอาหารและขนม มุมนี้ดีจัง ลมเข้าด้วยหล่ะ ตกลงใจ ยืนเนียนอ่านหนังสือมันตรงนี้แหละฟระ ตู ยืนเนียนได้ซักพัก ก็เดินเนียนต่อไปจนถึงด้านกราบขวาของเรือ เห็นชาวบ้านเค้าออกมายืนรับลมกัน (แหม ความคิดดีนี่คะ คุณพี่ ยืนเนียนด้วยอีกคนละกัน คริ คริ)

แหมมม ลมมันเย็นดีจิง ๆ เล้ย เฮ่ออ ซาบาย สบายจนอยากหลับเลย แต่เกรงใจชาวบ้าน เอ่อ คือว่า ยังพอมียางอายอยู่บ้างง่ะ (_ _')

ซักพัก ใหญ่ ๆ ก็ยอมสละที่ยืนให้ชาวบ้าน เค้ามาซึมซับอารมณ์เดียวกันกะเราบ้าง เข้าใจ ๆ ว่าอยากมายืนรับลมกันบ้าง ก็นะ อาม่า อากง ยังมาเลยค่า พาหลานมาเที่ยวดูเรือ เลยต้องหลีกทางเค้า ไม่งั้น เดี๋ยวจะกลายเป็นคนไม่มีน้ำใจ จริง ๆ ก็ไม่อยากมีน้ำใจหรอก สถานการณ์มันบังคับ

หลังจากอิดอออด เอ้อระเหยอยู่พักใหญ่ ก็สำเหนียกได้ ว่าควรจะกลับซะที มันจะมืดแล้ว อันตราย

ทริปเล็ก ๆ ก็เลยจบลง รอก่อนนะ ถ้าคราวหน้ามาอีก จะไปหาใหม่

สิ่งที่เธอเห็น กับสิ่งที่ฉันเป็น

" จะรู้ว่าหนังสือเล่มไหนเป็นหนังสือที่ดี เราก้อต้องอ่าน
อย่าดูแต่เพียงแค่ปก "

ฉันเชื่อ ว่าทุกสิ่งในโลกนี้ ล้วนมีคุณค่าอยู่ในตัวเอง
เพียงแค่ เราเลือกที่จะมองในส่วนนั้นหรือเปล่า

ที่ผ่านมา ชั้นได้แต่เชื่อว่า ถ้าฉันอยากประสบความสำเร็จ ฉันต้องมุ่งมั่น ขวนขวาย เอาความรู้เข้าตัวมาก ๆ ทำตัวให้เป็นคนที่ดูมีความมั่นใจในตัวเอง ฉันคิดว่า สิ่งเหล่านั้น จะเป็นบันได ให้ฉันก้าวไปสู่ความสำเร็จได้ แต่เปล่าเลย ฉันยิ่งดิ้นรนมากเท่าไร ก็ยิ่งรู้สึกอ่อนล้ามากเท่านั้น ฉันไม่เข้าใจเลย ฉันกำลังจะนำพาตัวเองไปสู่แหล่งความรู้ ฉันทั้งฝึกอบรม ทั้งมีความคิดที่จะลงเรียนอย่างจริงจัง คิด คิด และคิด ฉันทำ ทำ และทำ แต่ทำไมนะ ตอนนี้ ฉันรู้สึกอ่อนล้าเหลือเกิน ...

และแล้วฉันก็ได้รู้ ในสิ่งที่ข้องใจ ความต้องการที่ไม่สิ้นสุดของฉัน ในทุกขณะ กำลังกดดันตัวฉัน โดยที่ตัวฉันเองนั่นแหละ ที่เป็นคนกดดันตัวเอง ฉันอยากสำเร็จ อยากเก่ง อยากเปลี่ยนเป็นคนที่มีความมั่นใจในตัวเอง แต่กลับกลายเป็นว่า ฉันยิ่งทำมันเท่าไหร่ ฉันกลับไม่มั่นใจขึ้นเรื่อย ๆ

ฉันเหนื่อย และล้า .. แต่ตอนนี้ฉันเพิ่งจะเข้าใจอะไร ๆ มากขึ้น เข้าใจว่าวิธีคิดและปฎิบัติของฉันที่ผ่านมา รังแต่จะสร้างความอ่อนล้า และไม่มั่นใจ ขึ้นมาในจิตใจของฉัน ฉันเดินลัดขั้นตอนเกินไป
อยากแต่จะสร้างความสำเร็จ อยากให้ใคร ๆ ยอมรับในตัวตนของฉัน แต่ตัวฉันเอง ไม่ได้มีความภูมิใจ และยอมรับตัวเองเลย ฉันกลับเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่นตลอดเวลา เปรียบเทียบ และก่นด่าตัวเอง
อยากมีความมั่นใจอย่างเขา อยากเก่งอย่างเขา ตอนนี้ ฉันจะไม่คิดอย่างนั้นอีกแล้ว ฉันจะเป็นตัวของฉันเอง ฉันจะทำอะไร ที่ฉันอยากจะทำ เพื่อตัวของฉันเอง และฉันจะเลิกเปรียบเทียบตัวเอง กับคนอื่น
.. เราจะให้ใครมานับถือตัวเราได้ล่ะ ถ้าแม้แต่ตัวเราเอง ยังไม่นับถือตัวเองเลย ...