7/31/2552

ความห่วงใยในแบบของเธอ

ที่รัก...


เธอบอกว่า เธอรักฉัน
และเธอก็ยังบอกอีก ว่าเธอห่วงฉัน
แต่เธอรู้บ้างมั๊ย ความห่วงใยของเธอ กำลังพันธนาการฉันอย่างแน่นหนา เธอกำลังทำร้ายคนที่เธอพร่ำบอกตลอดเวลาว่ารัก โดยที่เธอไม่รู้ตัวซักนิด..

ฉันเอง ก็รักเธอมากนะ แต่เธออย่าลืมซิว่า แต่ละคน ก็ต้องการพื้นที่ส่วนตัวเล็ก ๆ ที่ ที่เป็นส่วนตัวจริง ๆ ที่ ที่แม้แต่เธอ ก็เข้ามาก้าวก่ายไม่ได้


เรารักกัน ฉันรู้ แต่เราต้องเว้นที่ว่างส่วนตัวให้คนที่เรารักนะ เพือที่ทั้งเธอ และฉัน จะได้ไม่รู้สึกหายใจไม่ออก แน่น อึดอัด อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้รักเธอน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ใครจะรู้ ว่าลึก ๆ แล้ว เราเองก็ต้องการที่จะมีเวลาส่วนตัว มีที่ว่างให้ตัวเอง เพื่อตัวเองอย่างแท้จริง

นานมาแล้ว ที่ฉันเคยได้ยินคนกล่าว ว่า "เราไม่มีสิทธิ์ ที่จะไปครอบครองชีวิตใคร เรารักเค้า เราก้อเป็นได้แค่เพื่อนชีวิต คอยอยู่ข้าง ๆ ชีวิตเค้า" ฉันเองก้อเชื่อ และทำอย่างนั้นมาตลอด ฉันไม่ได้จะเรียกร้องอะไรมากมายจากเธอ สิ่งที่ฉันต้องการ คืออยากให้เธอ เปิดใจฟัง สิ่งที่ฉันบอก แล้วลองคิดตามเหตุผลของเธอ เพราะแท้จริงแล้ว ฉันก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนแปลงตัวเธอ ฉันเอง ก็ต้องยอมรับในตัวเธอเหมือนกัน เธอ ก็ เป็นเธอ ฉัน ก็เป็นฉัน เราต่างต้องยอมรับในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น ความรักของเรา ถึงจะยืนยาว

แต่ถ้ามันจะไม่เป็นอย่างนั้น ฉันเอง ก็จะทำใจยอมรับ และจะไม่ลืมเลย ว่าครั้งนึง เราเคยรัก และมีเวลาที่ดีร่วมกัน เราเคยก้าวเดินไปพร้อม ๆ กัน อย่ากลัวเลยนะ ถ้าหากว่า วันนึง เราจะไม่เดินด้วยกันอีก อย่างน้อย ครั้งนึง เธอก็เคย มีฉันเดินเคียงข้าง แต่ตอนนี้ ฉันว่า เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า ฉันหิวววว....

เพื่อนร่วมงานแสนรัก ????


ในช่วงวัยของการทำงาน คนทำงานก็ต้องเจอ คนที่ต้องนั่งประจันหน้ากันมั่ง นั่งข้าง ๆ กันมั่ง สิ่งมีชีวิตที่เราเรียกว่า "เพื่อนร่วมงาน" แต่ละคน ก็ประสบพบเจอในรูปแบบที่แตกต่างกัน..

- ลูกอีช่างเห็นด้วย อะไร ๆ ชั้นเห็นด้วยกะแกทู๊กเรื่อง เออออ ห่อหมกไปตามเรื่อง ฟังมั่ง ไม่ฟังมั่ง พอถามมัน มันก้อ เออออ ฟังอยู่ ไม่ต้องห่วง ชั้นฟังแกทุกคำ ทุกประโยคแหละ แต่อย่าถามเชียวนะ ว่าที่มันฟัง ๆ น่ะ ตกลงจับใจความได้รึเปล่า หึ หึ.. ก็นะ เราเข้าใจ ว่าเพื่อน ไม่อยากให้เรารู้สึกว่า ชั้นนี่ช่างเป็นคนไม่มีตัวตนเอาซะเล้ย หรือ ชั้นเป็นวิญญาณรึงัย ??

- เทพมาตั้งแต่เกิด คนอะไรวะ แมร่ง เก่งไปซะทุกเรื่อง นู่น นี่ นั่น หนูทำด้าย เก่งมากถึงขนาดแย่งซีนเพื่อนร่วมงานโดยไม่รู้ตัวก้อมี ไม่รู้มันจะเก่งไปไหน กลุ่มนี้ เหมาะอย่างยิ่ง ที่จะคบหา ก็มันเก่งอ่ะ อะไร ๆ มันก้อทำเป็นหมด โมโหรึเปล่าที่ถูกแย่งซีน?? โมโห ก็ทำใจซิค้าบบ แล้วก้อตั้งหน้าตั้งตา เอาความรู้จากมัน มันผลิตความเก่งออกมา เราก้อเก็บเกี่ยว เก็บเกี่ยว หุหุ เสร็จตรู

- เทพมาตั้งแต่เกิด (เอ่อ.. ในความคิดของมันเองคนเดียวน่ะ) พวกนี้ก้อเทพเหมือนกัน แต่ออกแนว รู้ทุกเรื่อง แต่ทำไม่ได้ซักเรื่อง ก็ว่ากันไป พวกนี้ ควรอย่างยิ่งที่จะเป็นตัวฮาประจำกลุ่ม เน้นฮาอย่างเดียว ฮาขี้แตกขี้แตน แต่เวลามีปัญหา อย่าไปรบกวนเค้า ช่วงนั้น เค้าจะรังเกียจเราเป็นพิเศษ หรือไม่ ก้อช่วยออกความคิดเห็น แบบ ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นมา แล้วมรึงจะออกความคิดเห็นมาทามม๊ายย ??

- ไม่ใช่เรื่องของกรู พวกนี้ จริง ๆ จะใกล้ ๆ กันกะพวกเทพฯ แต่ต่างกันตรงที่ เป็นเทพฯ แบบใจแคบ เก่งนะ แต่นอกจากหน้าที่รับผิดชอบของตัวเองแล้ว ไม่ช่วยเหลือใคร พวกนี้ เจ้านายจะรักเป็นพิเศษ แต่เพื่อน ๆ จะเกลียดเป็นพิเศษ (ฮึ่ม ๆ) และก็มักจะประสบความสำเร็จด้วย เนื่องจาก ไม่ต้องไว้หน้าเพื่อนร่วมงาน ใคร หน้าไหน ก้ออย่ามาแหลม เดี๋ยวโดน!!! (เอ.. หรือจะลองเป็นแบบมันดีหว่า .. เผื่อรุ่ง คริ คริ) กลุ่มนี้ จะเป็นตัวช่วยที่ดีมาก ถ้าหากสิ่งที่เราขอให้มันช่วย เป็นสิ่งที่จะเกื้อหนุนมันได้ หรือเกี่ยวข้องโดยตรงกะมัน เวลาจะขอความช่วยเหลือ ก้อทนๆ กะนิสัยมันเอา เดี๋ยวเราก้อชินไปเองง่ะ

- อะไรก็ได้จ้า เพื่อนในฝัน ?? เพื่อนที่พร้อมจะเข้าใจทุก ๆ ตัวตนของเรา เห็นด้วยกะเราไปทุกเรื่อง แม๋ มันน่ารักจริง ๆ อยากกินข้าวที่ไหน ไต้องไปถามมันหรอก สุดท้ายแล้ว ก้อเป็นที่ที่เราจะไปทุกที ก้อมันเล่นเอาแต่ "ไปเหอะ ไปที่ไหนก้อได้ ชั้นไม่มีเงื่อนไขอะไรกะแกหรอก" อ่ะนะ งี้ตรูหลอกพามันไปกินอาหารญี่ปุ่น แล้วหนีกลับก่อนดีมั๊ยเนี่ย (หวาน !!)

เฮ้อ เพื่อนร่วมงานน่ะ มีหลายแบบ ไอ้ที่สาธยายมา ก็ใช่ว่าจะครอบคลุมไปซะทั้งหมด แต่ก็นั่นแหละ ถึงเพื่อนร่วมงาน จะมีนิสัยอย่างไร เราไม่มีหน้าที่ ที่จะไปเปลี่ยนแปลงอะไรเค้า เค้าเป็นของเค้าอย่างนั้นมาตั้งนานแล้ว เราเพิ่งจะมาเจอเค้า จะไปทำอะไรได้ สิ่งที่เราทำได้ ก็คือ ทำใจ และทำความเข้าใจ ถ้าเราอยู่ในฐานของความเข้าใจ เราก็จะไม่ต้องอดทน และจากน๊านน ก็ ทำตัวเอง ให้สามารถอยู่ร่วมกะเพื่อน ๆ หลากหลายรูปแบบ ทำตัวเราเอง ให้เป็นไปในแบบที่เป็นกลาง เราโอนอ่อนให้เพื่อนบ้าง เราแข็งบ้าง เมื่อเราไม่เห็นด้วย โดยอิงกะหลักความถูกต้อง รู้นะ ว่าเบื่อเพื่อนร่วมงาน แต่เราเป็นคนนี่ ยังงัยซะ เราก้อยังต้องร่วมงานกะคนอยู่ดีอ่ะ ฉะนั้น ทำตัวให้ชินไม่ดีกว่ารึ?? ถ้าต้องถึงขั้นออกจากงาน หางานใหม่ เพราะเบือคน หากี่ที่ กี่ที่ ก็ไม่มีทางพอใจได้หรอก ที่นี่เจอแบบนี้ คิดเหรอ ว่าที่ใหม่ จะไม่เจอแย่กว่านี้ ถ้าเราเข้าใจตรงนี้ เราก็ จะมีความสุขกะงานมากขึ้น ทีนี้ เหตุผลในการเปลี่ยนงานของเรา ก็จะมุ่งเป้าไปในทิศทางเดียว คือ "เงิน" ฮ่า ฮ่า ฮ่า