ที่รัก...เธอบอกว่า เธอรักฉัน
และเธอก็ยังบอกอีก ว่าเธอห่วงฉัน
แต่เธอรู้บ้างมั๊ย ความห่วงใยของเธอ กำลังพันธนาการฉันอย่างแน่นหนา เธอกำลังทำร้ายคนที่เธอพร่ำบอกตลอดเวลาว่ารัก โดยที่เธอไม่รู้ตัวซักนิด..
ฉันเอง ก็รักเธอมากนะ แต่เธออย่าลืมซิว่า แต่ละคน ก็ต้องการพื้นที่ส่วนตัวเล็ก ๆ ที่ ที่เป็นส่วนตัวจริง ๆ ที่ ที่แม้แต่เธอ ก็เข้ามาก้าวก่ายไม่ได้
เรารักกัน ฉันรู้ แต่เราต้องเว้นที่ว่างส่วนตัวให้คนที่เรารักนะ เพือที่ทั้งเธอ และฉัน จะได้ไม่รู้สึกหายใจไม่ออก แน่น อึดอัด อย่าเพิ่งเข้าใจผิดนะ ฉันไม่ได้รักเธอน้อยลงเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ใครจะรู้ ว่าลึก ๆ แล้ว เราเองก็ต้องการที่จะมีเวลาส่วนตัว มีที่ว่างให้ตัวเอง เพื่อตัวเองอย่างแท้จริง
นานมาแล้ว ที่ฉันเคยได้ยินคนกล่าว ว่า "เราไม่มีสิทธิ์ ที่จะไปครอบครองชีวิตใคร เรารักเค้า เราก้อเป็นได้แค่เพื่อนชีวิต คอยอยู่ข้าง ๆ ชีวิตเค้า" ฉันเองก้อเชื่อ และทำอย่างนั้นมาตลอด ฉันไม่ได้จะเรียกร้องอะไรมากมายจากเธอ สิ่งที่ฉันต้องการ คืออยากให้เธอ เปิดใจฟัง สิ่งที่ฉันบอก แล้วลองคิดตามเหตุผลของเธอ เพราะแท้จริงแล้ว ฉันก็ไม่ได้อยากเปลี่ยนแปลงตัวเธอ ฉันเอง ก็ต้องยอมรับในตัวเธอเหมือนกัน เธอ ก็ เป็นเธอ ฉัน ก็เป็นฉัน เราต่างต้องยอมรับในสิ่งที่อีกฝ่ายเป็น ความรักของเรา ถึงจะยืนยาว
แต่ถ้ามันจะไม่เป็นอย่างนั้น ฉันเอง ก็จะทำใจยอมรับ และจะไม่ลืมเลย ว่าครั้งนึง เราเคยรัก และมีเวลาที่ดีร่วมกัน เราเคยก้าวเดินไปพร้อม ๆ กัน อย่ากลัวเลยนะ ถ้าหากว่า วันนึง เราจะไม่เดินด้วยกันอีก อย่างน้อย ครั้งนึง เธอก็เคย มีฉันเดินเคียงข้าง แต่ตอนนี้ ฉันว่า เราไปหาอะไรกินกันดีกว่า ฉันหิวววว....
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น